Toen nangi ongeveer 1 jaar was ( eind 2000)  merkten wij op dat bij haar een plukje haar in haar nek  recht overeind bleef staan.
               
                Na een paar maanden was dat inmiddels een klein bultje geworden.
Wij waren er niet gerust op en lieten het door onze dierenarts bekijken.
Deze zag er niets verontrustends in.
Na een tijdje vonden wij het toch geen prettig idee, dat het bultje er maar bleef zitten en lieten nogmaals onze dierenarts ernaar kijken. Er was een vervangende arts en die bekeek het bultje ook en kon er ook niets aan ontdekken.
                De tijd verstreek en wij gingen op gesprek bij Mariette en Rens van Vizara ridgebacks voor een pup erbij. Het gesprek kwam ook op onze Nangi en haar bultje. Mariette wilde ernaar kijken en was direkt zeker van haar oordeel: een dermoid sinus.
Geschokt en vol ongeloof hoe dat nu mogelijk was, gingen wij  s avonds naar huis. Wij hebben direkt na thuiskomst de huid bij het bultje geschoren, er was geen twijfel mogelijk........... Het gaatje in de huid was duidelijk te zien.
De volgende dag de fokker gebeld en haar onze bevindingen verteld. Ze reageerde geschrokken en probeerde ons gerust te stellen dat het geen sinus kon zijn want dan had ze dat al meteen moeten ontdekken als ze de pups gaat kontroleren. En ook de nestinventarisatie( wat niet gedaan is) had dat moeten zien, dus het was onmogelijk volgens haar. We moesten er vooral maar niet teveel aankomen want dat zou het alleen maar erger maken.

               Zodra we konden zijn we met nangi naar de dierenarts gegaan en hem  verteld dat het hier een DS betrof. Hij voelde weer aan de bult en kon niet echt iets vinden wat daarop duidde. Na enig aandringen van mijn kant heeft hij toch de streng kunnen voelen, en begon ook hij te twijfelen.
Ik heb hem gevraagd of hij me wilde doorsturen naar de heer B Sjollema, specialist in Amsterdam, om het een en ander te laten bevestigen. Mede voor fokker in kwestie die het nog maar niet wilde geloven. De dierenarts zou zsm kontakt met de heer Sjollema opnemen en mij daar over terugbellen. Diezelfde middag belde hij me om te zeggen dat de heer Sjollema al na het telefoongesprek kon vaststellen dat het hier wel degelijk een DS betrof.

              Wij hebben een afspraak gemaakt met de heer Sjollema om hem nangi te laten zien.  
Wij hebben de fokker hiervan op de hoogte gebracht. Zij belde mij echter de avond voor deze afspraak om 17.00 uur om te vragen om de afspraak te annuleren omdat ze die avond Nangi wilde bekijken met de heer J Coppens, voormalig voorzitter van de RRCN.
Ik heb haar medegedeeld dat ik die afspraak niet zou annuleren omdat we zelf de afspraak wilden laten doorgaan en zeker niet op dat late tijdstip dat nog konden doen.
Ze hebben nu nangi niet gezien, weet nog steeds niet waarom dat niet door kon gaan.

             De heer Sjollema heeft alles met ons doorgesproken en we wilden zijn advies om te opereren opvolgen.
Na de zomervakantie zouden wij bellen voor een operatie-afspraak.
Wij hebben de fokker direkt hiervan op de hoogte gebracht. Die kwam nu ineensmet het verzoek om een second opinion. Zij wist namelijk iemand die de operatie voor 150 euro wilde doen. Wij zagen hier vanaf, omdat we een second opinion in ons geval niet nodig vonden. Indien ze zelf hadden komen kijken was dat zeker duidelijk genoeg geweest. Wij wilden onze Nangi niet voor dat bedrag laten opereren,daar wij veel vertrouwen in de heer Sjollema hadden. Onze eigen dierenarts wilde deze risicovolle operatie niet eens uitvoeren en zeker niet voor het bedrag van 150 euro.
Toen was ons ook duidelijk dat fokker bang was dat het haar veel geld zou gaan kosten. Ze deelde ons mede dat het ons duizenden euros zou gaan kosten zo n operatie. Wij wilden echter dat ze wel geopereerd werd, omdat wij niet steeds met het idee rond wilde lopen dat het kon gaan ontsteken en wie weet wat dat allemaal voor gevolgen heeft......Bovendien wilden wij niet onnodig ver reizen met een geopereerde hond. Wij wonen vlakbij Amsterdam.
              In de vakantie ( augustus 2003)  zagen wij de bult helaas toch groter worden en we hebben dan ook direkt de heer sjollema gebeld bij thuiskomst. Deze vreesde een infectie en schreef antibiotica voor.  Een operatie was nu niet mogelijk. We maakten een afspraak voor een week later.  We hebben spijt  dat we het maar uitgesteld hebben omdat fokker niet echt meewerkte.
Nangi is op  20 augustus 2003 geopereerd. De heer Sjollema is bijna 1,5 uur met haar bezig geweest om zeker te zijn de sinus in zijn geheel te verwijderen. Er was  inderdaad sprake van een flinke infectie  want die bleek nog niet geheel te zijn verdwenen tijdens de operatie.

               We hebben de fokker gebeld dat alles goed verlopen is en dat ze het prima maakte. Daarna volgden vele telefoongesprekken van onze kant  want we waren ervan overtuigd dat de fokker de kosten van deze operatie voor haar rekening zou nemen. Hij ( haar man had inmiddels de gesprekken overgenomen) zou zorgen dat alles in orde zou komen, er werd aan gewerkt.........
Uiteindelijk ( het was inmiddels december) bleek na, voor de zoveelste keer ze gebeld te hebben hoe het er nu voor stond,  dat ze niet de kosten voor hun rekening zouden nemen. Wij moesten dit zelf constateren, de fokker was ook in dit (laatste) gesprek niet van plan te zeggen wat hij nu eigenlijk van plan was te doen.
Hierbij is helaas een einde gekomen aan het goede kontakt dat wij altijd dachten te hebben. Jammer dat als er dus echt iets aan de hand is de fokker in dit geval niet haar verantwoordelijkheid neemt voor haar nakomelingen.
Wij zijn in deze mensen zeer, maar dan ook zeer teleurgesteld dat moge duidelijk zijn.

             Zeker weten dat ze haar pups in het vervolg heel goed controleert. De kennis inzake de dermoid sinus was bij deze fokker niet overtuigend voor ons aanwezig. Ze heeft al die tijd niet willen geloven dat er sprake was van een DS, laat staan willen toegeven het over het hoofd te hebben gezien. Verder hoop ik dat ze nog eens stil staat bij haar fokbeleid, die laat naar onze mening nogal te wensen over.......Wij vinden dat hier sprake is van vermeerderen op trendgevoelige basis..
Deze mensen voegen m.i. niets toe aan het door ons zo geliefde ras.
We hebben met Jukati echter weer een op en top ridgeback in huis gehaald.....

             Tot slot hebben we de RRCN gevraagd in deze te bemiddelen, hen is helaas ook niet gelukt om de bemiddeling tot een goed einde te laten komen. Er valt tot op de dag van vandaag met deze fokker niet te praten, ze zijn nog steeds niet van plan hun verantwoordelijkheid, dmv vergoeding van de door ons gemaakte kosten, te dragen, de reden hiervan is dat nu beweerd wordt dat wij nangi niet aan hen hebben willen laten zien .................;-((((
                                                                     
  juni 2004/ augustus 2004  (dit is een verslag in zeer beknopte vorm)